Ohh no

25 yaşımdayım ve bugüne kadar sadece 156 kitap okumuşum...
zalımsın zaman....

Kafamda deli sorular

Serdar Ortaç'ın şarkı sözlerini müziksiz okuduğumda rabbim
bu adam ne içmiş de bunları yazmış diye düşünmeden edemiyorum.
Ama konumuz bu değil. Konumuz benim mallığımın volume 45587. hikayesi.
Çılgın Bediş gibiyim sayın okuyucu hayal aleminde yaşıyorum.
Prens Harry'i Esat Maksim Gazinosunda görmüş gibiyim.
Ayrıca Nurgül Yeşilçay ile Harry Potter'ı beraber görünce Eğreti Gelin 2'yi mi çekiyorlar diye
söylenip buna inanan da benim.

Lerzan Mutlu'nun r'leri bastırarak söylediği Yarrr dediğin Ararr şarkısı'nın ünlü harfiyim şuanda.
Allah'ım ergen gibiyim çünkü trip atmak için tüm her yerden sildiğim insan evladının mesaj atmasını bekliyorum.
Her boku sünger gibi çeken beynim o numarayı nasıl ezberlemedi?
Rıza Kocaoğlu'nun saçları afroamerikan olacakmış da sonradan türk doğmaya karar vermiş gibi durmuyor mu?Ayrıca insanlar neden Rıza Kocaoğlu'nun boyunu merak ediyorlar ki yazık değil mi bu adama??
Allah'ım neden????

Karadayı

bir dizi insanın ağzına bu kadar edebilir,
o ıslıklı şarkı başladığında ota boka ağlıyorum...
Yani Çetin Tekindor'un sırtını gösterselerse sadece ona bile ağlarım..
Mal mıyım bilemedim

ve sonsuzluğa açılır kapılar

kalbi kırılmış olan insanlar kapılarını hep kapalı tutarlar.

parolaları bile vardır.

ne yazık ki ben de bu insanlardanım.

güvenim çokça zedelendiğinden insanlara kolayca inanmam. 

kendi çapımda denemeler yaparım.

güvendiğim zamansa kimse o insanla arama giremez 

sonrası harabe.

beklemediğin anda aldığın bir darbe...

sessizlik,

isyan,

veryansın, 

nefret...

bazen diyorum aşkı bulmak bu kadar mı zor diye..

aslında kolay ama yüreği yetene gözü görmeyene

aklı yüreğinde olmayana çok kolaydır aşkı bulmak...

yine aynı hüsranı yaşadım..

sonunda yıkılmamak için başında yenilgiyi kabul ettim.

şimdi ise neden bir kerede olsun kapılarımı açık bırakmadım diye kendime kızıyorum.

bir kere olsun kapının ardında mutluluğun olacağına inanabilseydim...

daha doğrusu inanmak isteseydim,

aslında yapabilirdim...

sonsuzluk ise o an için aklı kalbine karışmış, fikri hür insanı anlatır benim için...

kapısında ne bir parola ne bir zil vardır...

her gelen kabul edilir,

kapı herkese açıktır,

ne bir sorgu ne bir sual 

I wish it would rain

Şuan huzur bulmamı sağlayan şarkı;

Bloglovin

Ben niye eksik kalayım değil mi??

<a href="http://www.bloglovin.com/blog/5491657/?claim=kay7b3gd7qz">Follow my blog with Bloglovin</a>

Bir yudum kahve

Annem Türk kahvesini sadece fal baktırmak için içer.
Hatta hepsini içmez yarısında döker hemen ters çevirir.
Öyle ki Ankara'ya geldiği zaman ev arkadaşımın annesi de buradaydı. Kadının fal baktığını öğrenince
75 fincan kapatmış, Battal Gazi gibi bu anam için bu babam için ee hadi bu da şunun için diye sıraya koymuşluğu vardır.
Bense Türk kahvesine yeni yeni bağlanıyorum.
Öğle yemeği dönüşü iş yerinde bi kahve partisi yapıyoruz.
Ehh İtalyanlar kahve manyağı.
Sabah  9 da ilk kahveler içiliyor sonra 11 de bir daha ve
en son olarak saat 3 de öğle yemeği dönüşü son espressolar içiliyor.
Yani resmen selülit sever bir ortam ahahaha.
Fal konusuna dönecek olursak...
Bazen öyle atışta bulunanlar var ki aboooooo diye feryat edesim var.
Ki şu aralar bana baktırır oldular. Sıkışa geçiyorum ertesi gün arayıp senden korkulur diyorlar...
Acaba gerçekten çıkar mı iki telveden gelecek haberleri